Οι κυνηγοί μανιταριών οπλίζονται με καλαθάκια και σουγιαδάκια, φορούν στολές εκστρατείας, καβαλάνε τζιπ ή και συμβατικά αυτοκίνητα και ξεχνιούνται ολημερίς στα δάση. Το βράδυ συγκεντρώνονται στα στέκια τους στήνοντας απίστευτες γευστικές μανιταροκαταστάσεις. Το πάθος για τα μανιτάρια, διαδεδομένο ήδη στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, κατακτά σιγά-σιγά και τους Έλληνες, δίνοντας το σύνθημα για… μανιταροτουρισμό. Ωστόσο σε νηπιακό στάδιο βρίσκεται ο μανιταροτουρισμός στη Θεσσαλία, καθώς ακόμη οι τοπικοί φορείς (δήμοι, επιμελητήρια, κ.λπ.) δεν έχουν συνειδητοποιήσει τη δυναμική που μπορεί να προσδώσει στην τοπική οικονομία η στήριξη διάφορων εκδηλώσεων και εξορμήσεων που πραγματοποιούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα οι φίλοι του μανιταριού. Γενικότερα ο γαστρονομικός τουρισμός είναι μια σοβαρή υπόθεση που δυστυχώς στην Ελλάδα την αγγίζουμε από λίγο έως καθόλου. Όσες προσπάθειες γίνονται για την ανάπτυξή του, κινούνται από την προσωπική τρέλα λιγοστών ρομαντικών ανθρώπων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗ