Τους τελευταίους περίπου δύο μήνες έχει αναλάβει τα ηνία της παρουσίασης του μεσημβρινού δελτίου του STAR. Για πολύ καιρό βρισκόταν ως σχολιάστρια στο κεντρικό δελτίο. Ο λόγος για την Κάτια Μακρή, η οποία έχει διαγράψει πολλά χιλιόμετρα στη δημοσιογράφια.

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στον Βασίλη Ανδριτσάνο και το περιοδικό Τηλέραμα μιλά για την εμπειρία ως παρουσιάστρια στο δελτίο ειδήσεων και αποκαλύπτει μία αμήχανη στιγμή από το παρελθόν.

-Από σχολιάστρια στα δελτία ειδήσεων, τώρα και παρουσιάστρια. Πόσο διαφορετική είναι αυτή η θέση;

Δημοσιογράφος στη μία περίπτωση, δημοσιογράφος και στην άλλη. Αυξάνονται μεν οι ευθύνες, αλλά η ουσία είναι η ίδια.

-Ύστερα από περίπου δυόμισι μήνες στον αέρα, υπάρχει κάτι που σας αγχώνει;

Ας το πάμε ανάποδα: υπάρχει κάτι που δεν με αγχώνει; Όχι! Με απασχολεί να είναι όλα όπως πρέπει, οι ειδήσεις σωστά ιεραρχημένες, να είμαι εγώ πολύ καλά ενημερωμένη για τον κορονοϊό, την οικονομία, την πολιτική, ακόμα και για το τι καιρό θα κάνει αύριο. Φυσικά με αγχώνουν και τα νούμερα τηλεθέασης, όπως όλους όσοι δουλεύουμε στην τηλεόραση.

-Ποια είναι η φιλοσοφία των ειδήσεων του STAR;

Η Μάρα Ζαχαρέα από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τη διεύθυνση ειδήσεων έβαλε έναν στόχο: ένα δελτίο γρήγορο, πολυθεματικό, με αποκλειστικές ειδήσεις και φρέσκια ματιά. Επίσης ένα δελτίο με καλοδουλεμένη οπτικοποίηση, το οποίο δεν προσπαθεί να επιβάλλει άποψη. Αφήνει τους τηλεθεατές να τη σχηματίσουν, αφού τους δώσει όλα τα δεδομένα. Η μεγάλη του απήχηση και οι σταθερές πρωτιές του δείχνουν ότι το στοίχημα κερδήθηκε.

-Έχετε νιώσει ποτέ αμήχανα στον αέρα;

Πολλές φορές! Στο ALTER έπεσε στα πόδια μου το τραπέζι την ώρα που σχολίαζα. Επιστράτευσα το κουράγιο μου, χαμογέλασα αμήχανα και ολοκλήρωσα τη φράση μου με συνοπτικές διαδικασίες, προκειμένου να φύγει η κάμερα από πάνω μου. Οι μελανιές έμειναν δέκα μέρες, αλλά στον “αέρα” κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Στην τηλεόραση τελικά δεν έχει σημασία τι νιώθεις αλλά τι δείχνεις.

Ποια θεωρείτε πως είναι η είδηση της χρονιάς;

Χωρίς δεύτερη σκέψη, η πανδημία.

Το γεγονός που σας συγκλόνισε;

Είναι πολλά αυτά που με λύγισαν. Τα φορτηγά που μετέφεραν σορούς στο Μπέργκαμο. Ο ενθουσιασμός των γιατρών κάθε φορά που αποσωληνώνουν έναν ασθενή και του δίνουν δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Με θύμωσε πολύ και η ιστορία στη Νίκαια, με τον καθηγητή που μαχαίρωσε το σκυλάκι. Αυτή την κτηνωδία πώς να την αντέξεις;

 



Πηγή:tlife.gr