Ο πιλότος, ο οποίος βρίσκεται μόλις λίγα εκατοστά μακριά από τους επιβάτες, σηκώνει το χέρι του και πατάει τους μεταλλικούς διακόπτες που βάζουν μπροστά τους κινητήρες του αεροπλάνου. Δύο έλικες αρχίζουν να περιστρέφονται με θόρυβο. Το μικρό αεροσκάφος τρέχει πάνω στα χαλίκια για μερικές εκατοντάδες μέτρα. Στη συνέχεια σηκώνεται στον αέρα και αρχίζει να παίρνει κλίση προς τα δεξιά. Από κάτω, το έδαφος απομακρύνεται για να αντικατασταθεί από τα γαλαζοπράσινα νερά. Μέσα στη καμπίνα του αεροσκάφους, η οποία δεν ξεπερνά σε μέγεθος ένα τροχόσπιτο, βρίσκονται οκτώ επιβάτες. Ο θόρυβος του κινητήρα είναι ανυπόφορος. Δεν υπάρχει αεροσυνοδός και αν ένας επιβάτης θέλει να πάει στην τουαλέτα, θα πρέπει να περιμένει μέχρι να φτάσει στον προορισμό του.

Ωστόσο αυτή η πτήση είναι πολύ ιδιαίτερη και το γιατί το συνειδητοποιεί κανείς περίπου δύο λεπτά μετά το ταξίδι. Γιατί δύο λεπτά μετά το ταξίδι, είναι πολύ απίθανο το αεροπλάνο να είναι ακόμα στον αέρα.

Αυτό, σύμφωνα με τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες, είναι το συντομότερο τακτικό αεροπορικό δρομολόγιο στον κόσμο, ένα ταξίδι που καλύπτει μόλις 2,7 χιλιόμετρα σε λιγότερο χρόνο από ό,τι χρειάζονται τα περισσότερα επιβατικά αεροπλάνα για να φτάσουν σε ύψος πλεύσης. Σε μια καλή μέρα, με ευνοϊκούς ανέμους και ελαφριές αποσκευές, η πτήση διαρκεί 53 δευτερόλεπτα.

Το ταξίδι, που πραγματοποιείται δύο με τρεις φορές την ημέρα, συνδέει το Γουέστρι (Westray), ένα νησί στην άκρη του βόρειου αρχιπελάγους των Ορκάδων της Σκωτίας, με το μικρότερο, ακόμη πιο απομακρυσμένο νησί Πάπα Γουέστρι (Papa Westray).

Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, η αεροπορική αυτή σύνδεση αποτελεί μια σανίδα σωτηρίας για τους 80 περίπου κατοίκους που ζουν στο νησί των σχεδόν δέκα τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το καλοκαίρι, το αεροσκάφος μεταφέρει στο νησί τουρίστες που θέλουν να ζήσουν την εμπειρία του πιο σύντομου αεροπορικού και να ανακαλύψουν το Πάπα Γουέστρι.

Για τους επισκέπτες, το ταξίδι ξεκινά στο αεροδρόμιο που εξυπηρετεί το Κέρκγουολ (Kirkwall), την πρωτεύουσα των Ορκάδων στο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους, γνωστό ως Μέινλαντ. Η πτήση από το Κέρκγουολ στο Γουέστρι διαρκεί ένα τέταρτο.

Είναι αρχές Αυγούστου και ένα καλοκαιρινό, πράσινο συνονθύλευμα αγροτικών εκτάσεων των Ορκάδων εναλλάσσεται με τα πρασινογάλαζα νερά του Ατλαντικού καθώς το αεροσκάφος περνάει πάνω από τα νησιά Γκέρσι (Gairsay) και Ράουσι (Rousay).

Μετά από μόλις 15 λεπτά στον αέρα, το αεροπλάνο προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Γουέστρι, ένα ανεμοδαρμένο φυλάκιο που αποτελείται από ένα μικρό κτίριο, έναν διάδρομο προσγείωσης με χαλίκια και έναν ασφαλτοστρωμένο τροχόδρομο.

Αυτή η πτήση είναι μικρότερη από το μήκος του διαδρόμου προσγείωσης στα περισσότερα μεγάλα αεροδρόμια. Δεν υπάρχουν οθόνες στις πλάτες των λιγοστών θέσεων που να δείχνουν τον χάρτη της διαδρομής. Μπορείτε να κοιτάξετε έξω από το παράθυρο για να δείτε πού θα προσγειωθείτε ακόμη και πριν απογειωθείτε.

Το αεροσκάφος προσγειώνεται στον κύριο διάδρομο. Δυο πυροσβέστες-αγρότες περιπολούν στον διάδρομο προσγείωσης με ένα πυροσβεστικό όχημα. Μόλις το αεροπλάνο αναχωρήσει, η γυναίκα που στελεχώνει τον πύργο ελέγχου φοράει ένα μπουφάν της Royal Mail και μπαίνει σε ένα φορτηγάκι για να παραδώσει την αλληλογραφία στους λιγοστούς κατοίκους του νησιού.

Το άδενδρο νησί μοιάζει ζοφερό και σχεδόν έρημο. Δεν είναι όμως. Παρά το μέγεθός του, το Πάπα Γουέστρι όπως είναι επίσης γνωστό, είναι ένα πραγματικά μαγικό μέρος. Και ενώ η πτήση-ρεκόρ μπορεί να αξίζει τα 20 δολάρια που είναι η τιμή του εισιτηρίου, το πραγματικό αξιοθέατο είναι το ίδιο το νησί. Ειδικά όταν ο Τζόναθαν Φορντ είναι ο ξεναγός.

Ο Φορντ, ο οποίος ζει στο νησί τα τελευταία οκτώ χρόνια, οργανώνει ξεναγήσεις και εκδρομές με αεροσκάφος, εκδηλώσεις, δημιουργεί έργα τέχνης και παρακολουθεί την άγρια ζωή του νησιού κατά τη διάρκεια των μακρών, σκοτεινών χειμώνων και των ατελείωτων ημερών του καλοκαιριού.

Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης, ο Φορντ διηγείται στους επισκέπτες ιστορίες για έναν τόπο ταφής που βρέθηκε κάτω από ένα σπίτι, για την ανακάλυψη ενός σπαθιού των Βίκινγκς, και για τις όμορφες βραδιές στο κοινοτικό κέντρο. Αναφέρεται επίσης και στη βιομηχανία φυκιών και το γεγονός ότι μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, οι ντόπιοι μοχθούσαν κάτω από ζοφερές συνθήκες για να συλλέξουν φύκια που χρησιμοποιούσαν για την παραγωγή γυαλιού και σαπουνιού. 

Η πρώτη στάση είναι δίπλα στο αγρόκτημα Χόλαντ (Holland), το μεγαλύτερο στο νησί, όπου ένα μονοπάτι μέσα από ένα χωράφι με βοοειδή, οδηγεί στην ακτή και σε έναν αρχαιολογικό χώρο που είναι γνωστός ως Knap of Howar. Πρόκειται για ένα αρχοντικό ηλικίας 5.000 ετών που λέγεται ότι είναι το παλαιότερο κτίριο στην Ευρώπη. Εκεί, βρίσκονται τα ερείπια δύο θαλάμων, βυθισμένων στο έδαφος, στους οποίους ζούσαν κάποτε οικογένειες πριν καν χτιστούν οι πυραμίδες της Αιγύπτου. Σε μια γωνία βρίσκεται μια λεία πέτρα πάνω στην οποία οι πρώην κάτοικοι του Knap θρυμμάτιζαν τους σπόρους για να φτιάξουν αλεύρι. Πάνω της, βρίσκεται το πραγματικό γουδοχέρι που χρησιμοποιούσαν τότε οι άνθρωποι.

Επόμενος σταθμός της ξενάγησης είναι ένας άλλος ιστορικός τόπος που χρονολογείται από τον 8ο αιώνα. Ο Άγιος Βονιφάτιος είναι ένα ανακαινισμένο παρεκκλήσι του οποίου η αρχιτεκτονική με τα σκαλοπάτια παραπέμπει σε χανσεατικές επιρροές από την ηπειρωτική Ευρώπη.

(Orkney)

Μετά το μεσημεριανό γεύμα, οι ταξιδιώτες κάνουν μια βόλτα στο καταφύγιο North Hill Nature Reserve του νησιού, μια παράκτια περιοχή που συντηρείται από τη Βασιλική Εταιρεία Προστασίας Πτηνών του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου μπορεί κανείς να εντοπίσει μερικά από τα δεκάδες μεταναστευτικά είδη που επισκέπτονται το νησί.

Ακόμη και σε αυτή τη σύντομη παράκτια διαδρομή, ο καιρός αλλάζει συνεχώς. Ο γαλάζιος ουρανός καλύπτεται γρήγορα από σύννεφα βροχής. Το φως στο νερό από χρυσό, γίνεται ασημένιο. Είναι μια πολύ σύντομη γεύση της ασταθούς ιδιοσυγκρασίας που, όπως λέει ο Φορντ, είναι ένα από τα κύρια θέλγητρα του νησιού.

«Μου αρέσει το γεγονός ότι τα πράγματα αλλάζουν συνεχώς», λέει. «Αλλά πρέπει να βρίσκεσαι εδώ ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να το δεις αυτό. Μου αρέσει που μπορώ να βρίσκομαι εδώ κατά τη διάρκεια του έτους για να βλέπω όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν και ιδιαίτερα τα πουλιά καθώς έρχονται και φεύγουν με τις εποχές. Μου αρέσει επίσης να βιώνω τις αντιθέσεις, όπως για παράδειγμα, το σχεδόν 24ωρο φως του καλοκαιριού, που έχει εκπληκτική επίδραση στο σώμα σου όταν συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να σταματήσεις να δουλεύεις. Όλοι είναι λίγο ‘τσιτωμένοι’ και απλά δεν κουράζεσαι», εξηγεί ο Φορντ.

Ανεξάρτητα από την εποχή, το αεροπλάνο είναι μια ζωτική σύνδεση με τον έξω κόσμο. Ο λόγος που υπάρχει αυτή η πτήση, είναι πως ενώ οι αποστάσεις είναι μικρές ανάμεσα σε πολλά νησιά των Ορκάδων, οι κάτοικοί τους είνια τόσο λίγοι, που δε συμφέρει να κατασκευαστούν γέφυρες. Το νησί συνδέεται και ακτοπλοϊκώς, αλλά το ταξίδι είναι πολύ πιο αργό. Επιπλέον, η αεροπορική σύνδεση με το Κέρκγουολ εξασφαλίζει στους κατοίκους του μικρού νησιού, πρόσβαση σε ιατρικές και κοινωνικές υπηρεσίες, καθώς και πράγματα που πολλοί από εμάς θεωρούμε δεδομένα, όπως κομμωτήρια, καφετέριες ή θέσεις εργασίας.

Για όσους απολαμβάνουν  τα αεροπορικά ταξίδια, η συντομότερη πτήση στον κόσμο αποτελεί αναμφισβήτητα μια μοναδική εμπειρία. Η μαγεία και τα αξιοθέατα του νησιού, καθώς και η αποφασιστικότητα των κατοίκων να το κρατήσουν ακμαίο, εμπλουτίζουν την ξεχωριστή αυτή ταξιδιωτική εμπειρία.

«Αυτός είναι πραγματικά ο λόγος για τον οποίο ήρθα εδώ», λέει ο Φορντ. «Χρειάζεσαι πραγματικά αυτή την αίσθηση της κοινότητας. Δεν νομίζω ότι μπορείς να ζήσεις μόνο με τα πουλιά».

 

ΠΗΓΗ: CNN

 

 

www.ertnews.gr



Πηγή: ert.gr