«Θα ήμουν υπέρ του υποχρεωτικού εμβολιασμού, μόνο εάν φτάναμε σε ένα τέτοιο σημείο όπου θα βρισκόμασταν σε μια έκτακτη ανάγκη και όλα θα ήταν στο “κόκκινο”», τόνισε η καθηγήτρια Επιστημολογίας, Ιστορίας και Ηθικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαριάννα Καραμάνου, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Καθρέφτης» με τον Χρήστο Μιχαηλίδη.

Σε αυτή την περίπτωση, «θα έπρεπε να πάρουμε δραστικότατα μέτρα όπως πήραν άλλες κοινωνίες σε περασμένες εποχές», σημείωσε υπενθυμίζοντας ότι στην Αγγλία έγινε υποχρεωτικός εμβολιασμός ακόμη και για παιδιά το 1853 για την ευλογιά, με πρόστιμα και ποινές φυλάκισης σε όσους δεν συμμορφώνονταν. «Θεωρώ ότι ζούμε σε δημοκρατικό πολίτευμα, αλλά πρέπει να είμαστε και εμείς υπεύθυνοι πολίτες», πρόσθεσε καλώντας επίκληση στη λογική και στην ευθύνη του καθενός.

Ερωτηθείσα εάν πρέπει να μπει ως κριτήριο για την εισαγωγή σε ΜΕΘ εάν κάποιος είναι συνειδητά μη εμβολιασμένος, είπε ότι «δεν θέλουμε να φτάσουμε σε τέτοιες καταστάσεις σήμερα, θέλουμε να σώσουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη μέθοδο Triage που είχε επινοηθεί τον 19ο αιώνα, στους Ναπολεόντειους πολέμους, από έναν Γάλλο χειρουργό και ισχύει μέχρι και σήμερα. «Είναι κάτι σαν αλγόριθμος με τρία κριτήρια για την παροχή φροντίδας. Όσοι είναι πιθανόν να ζήσουν ανεξάρτητα από τη φροντίδα που θα λάβουν, όσοι είναι απίθανο να ζήσουν ανεξάρτητα από τη φροντίδα που θα λάβουν, και εκείνοι για τους οποίους η άμεση φροντίδα μπορεί να έχει θετική έκβαση», εξήγησε.

«Το ζήτημα του εμβολιασμού είναι ένα ηθικό προσωπικό θέμα, αφορά όλους εμάς που ζούμε σε μια κοινωνία. Αντιλαμβάνομαι το σεβασμό στην αυτονομία, αλλά πρέπει να προστατεύσουμε και τους πιο ευάλωτους, τις κοινωνικές δομές που πρέπει να συντηρηθούν. Ως πολίτες, έχουμε ευθύνη για την προσωπική μας υγεία και την υγεία της κοινότητας στην οποία ανήκουμε», υπογράμμισε

Σύμφωνα με την ίδια, η «ηθική μάς δίνει ένα δικαίωμα να αποφασίζουμε το πώς θέλουμε να διαχειριστούμε τη ζωή μας, αλλά αυτό το δικαίωμα πολλές φορές μοιάζει να υπονομεύει τη συνοχή μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας. Μια κοινωνία όπου οι επιλογές του ενός θα στρέφονται ενάντια στις επιλογές του άλλου, και υπάρχει συνεχής διαμάχη, δεν θα μπορέσει να σταθεί», ξεκαθάρισε.

3 αιώνες αντιπαραθέσεων για τα εμβόλια

Η κυρία Καραμάνου έκανε ιστορική αναδρομή για το δισταγμό, το φόβο και τις κατηγορίες ενάντια στους επιστήμονες για τα εμβόλια, από τον 18ο αιώνα, μέχρι που οι άνθρωποι κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτούς τους φόβους και να αντιμετωπίσουν πολύ σημαντικά νοσήματα. «Τον 18ο αιώνα όταν ξεκινά το εμβόλιο για την ευλογιά, οι αντιεμβολιαστές ήταν κατά του Διαφωτισμού. Στην Αγγλία, όσοι ήταν κατά του εμβολίου, υποστήριζαν το Συντηρητικό κόμμα, πίστευαν πως ο εμβολιασμός ήταν μια μόδα παραπλανημένων αριστοκρατών που δεν πρέπει να εξαπλωθεί στο λαό», εξήγησε. .

Ανέφερε, ακόμη ότι τον 18ο αιώνα, όταν εισήχθη στη Γαλλία η μέθοδος του ευλογιασμού, οι εμβολιαστές, δηλαδή οι γιατροί, αποκαλούνταν δήμιοι και απατεώνες, ενώ τους εμβολιασμένους τους έλεγαν χαζούς και άτομα μειωμένης αντίληψης επειδή έκαναν το εμβόλιο».

Σύμφωνα με την ίδια, σε γενικές γραμμές, «όσο προχωρά η επιστήμη είναι λιγότερες οι αντιδράσεις κατά της Ιατρικής, των εμβολίων και των φαρμάκων. Το βλέπουμε και σήμερα που έχουμε στη διάθεσή μας τόσα πολύτιμα φάρμακα και δεν είχαμε ποτέ κάποια αντίδραση για τα φάρμακα. Βέβαια, οφείλουμε να πούμε ότι και τους προηγούμενους αιώνες αντιδράσεις για τα φάρμακα δεν υπήρχαν. Σκεπτικισμός για τα εμβόλια υπήρχε, λόγω του φόβου για το άγνωστο και κάτι άλλο πολύ σημαντικό ειδικά τους προηγούμενους αιώνες που είχε να κάνει με την παρασκευή των εμβολίων. Πολλές φορές βλέπαμε να δημιουργούν την πρόκληση της ίδιας της νόσου, δηλαδή έκαναν οι άνθρωποι εμβόλιο για την ευλογιά και κάποιοι εξ αυτών νοσούσαν από ευλογιά. Αυτό είχε να κάνει με τον τρόπο παρασκευής του εμβολίου γιατί δεν είχε προχωρήσει τόσο πολύ η επιστήμη», δήλωσε.

Ωστόσο, σήμερα, «η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο ώστε να μας παρέχει μια ασφάλεια. Σήμερα δεν υπάρχει φόβος μήπως κολλήσει κορονοϊό, αλλά τι θα προκύψει μετά από 10-20 χρόνου. Άλλου τύπου ανησυχίες. Οι σύγχρονες κοινωνίες, χάρη στην πρόοδο της Ιατρικής, έχουμε ένα προσδόκιμο επιβίωσης πολλών-πολλών  ετών, και έτσι κοιτάζουμε πολύ μακριά. Είναι λογικό να κάνουμε τέτοιες σκέψεις, σε αντίθεση με τους ανθρώπους του άνθρωποι του 18ου και του 19ου αιώνα όπου το προσδόκιμο ήταν τα 40 και τα 50 έτη», διευκρίνισε.

«Είμαστε πολύ τυχεροί που ζούμε στο σήμερα. Μπορείτε να φανταστείτε τους εαυτούς μας στα τέλη του 19ου αιώνα, το 1890, όπου είχαμε φυματίωση, τη λευκή πανώλη που θέριζε, σύφιλη, ευλογιά, χολέρα και μικρο-επιδημίες χολέρας, πανώλη και μικρο-επιδημίες πανώλης. Ήταν τρομερό. Αν κατόρθωνες να επιβιώσεις όλων αυτών, θα έφτανες σε ένα καλό προσδόκιμο. Σήμερα, όμως, κοιτάζουμε μακριά και ο κόσμος έχει τέτοιες ανησυχίες για το τι μπορεί να συμβεί σε 10 και 20 χρόνια. γιατί περιμένουμε να ζήσουμε μέχρι τα 90», υπογράμμισε.

Η καθηγήτρια Επιστημολογίας, Ιστορίας και Ηθικής, απάντησε αρνητικά σε ερώτηση μήπως ο φόβος πολλών ανθρώπων οφείλεται στη σκέψη ότι μπαίνει στον οργανισμό μας μια βελόνα, ενώ αν ήταν ένα χάπι θα το έπαιρναν ευκολότερα. «Δεν θα το έλεγα. Τα παιδιά μας τα εμβολιάζουμε με βελόνα. Τα μωρά το ίδιο, και βλέπουμε τη βελόνα να μπαίνει στο δερματάκι του μωρού. Δεν μας τρομοκρατεί όμως, είναι μια πράξη προστασίας για να μη νοσήσει από πολύ σοβαρά νοσήματα. Έχει να κάνει με μια ανασφάλεια και με μια υπερπληροφόρηση», σημείωσε.

Ζήτησε να μιλούν μόνοι οι εξειδικευμένοι γιατροί για θέματα όπως οι μηχανισμοί mRNA, καθώς δεν μπορούμε όλοι οι υπόλοιποι να αναλύσουμε τα πάντα, ειδικά για τόσο λεπτούς μηχανισμούς. «Κι εγώ γιατρός είμαι αλλά δεν μπορώ να το αναλύσω, να σας το πω πολύ απλά. Το αφήνω σε πολύ πιο εξειδικευμένους συναδέλφους που έχουν μελετήσει αυτές τις δομές. Είναι μια ολόκληρη γενετική μηχανική, που ακόμα και οι γιατροί άλλων ειδικοτήτων, δεν μπορεί να τα μεταφράσει με απλά λόγια στο ευρύ κοινό και να τα κάνει κατανοητά και να λύσει όλες τις απορίες. Πρέπει να μιλούν αμιγώς ειδικοί γύρω από αυτά τα θέματα», πρόσθεσε.

www.ertnews.gr



Πηγή ert.gr