Στις 3 π.μ. τα ξημερώματα οι δείκτες των ρολογιών πήγαν μία ώρα μπροστά για να δείξουν 4πμ. και ξεκίνησε η «συντομότερη» ημέρα του χρόνου, με μόνο 23 ώρες.

Κάθε χρόνο, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου η ώρα αλλάζει και τα ρολόγια μας πηγαίνουν μία ώρα μπροστά. Και παρότι χάνουμε μία ώρα ύπνου, η μέρα μεγαλώνει και κερδίζουμε περισσότερο φως.

Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα αποφασίσουν να διατηρήσουν τη θερινή τους ώρα θα πρέπει να πραγματοποιήσουν την τελική τους αλλαγή την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου του 2021.

Η κατάργηση της διπλής εναλλαγής της ώρας βρίσκεται σε τελική πανευρωπαϊκή διαβούλευση, με σχετική πρόταση να δίνει το ελεύθερο στις χώρες της ΕΕ να αποφασίσουν σε ποια ώρα θέλουν να παραμείνουν. Η πρόταση εγκρίθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο αλλά παραμένει σε εκκρεμότητα ενώπιον του συμβουλίου Υπουργών Μεταφορών της ΕΕ.

Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά, δοκιμαστικά, το 1932, στη συνέχεια όμως εγκαταλείφθηκε. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του ‘70, μετά την ενεργειακή κρίση που ξέσπασε στην Ευρώπη το 1973, αποφασίστηκε η υιοθέτηση της θερινής ώρας από μεγάλο μέρος των κρατών της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, η οποία το εφάρμοσε πια το 1975.

Η ιδέα της αλλαγής ώρας αποδίδεται στον Βενιαμίν Φραγκλίνο ώστε να υπάρχει διαθέσιμο περισσότερο φυσικό φως κατά τους θερινούς μήνες το μακρινό μας 1784.

Έναν αιώνα αργότερα υποστήριξε την πρόταση αυτή ο Γουίλιαμ Γουίλετ, ένας Βρετανός επιχειρηματίας που ασχολούνταν με την οικοδομή.

Η τρέχουσα αλλαγή της ώρας, όπως τη γνωρίζουμε δηλαδή σήμερα, βασίστηκε στην πιο επιστημονική προσέγγιση του Νεοζηλανδού εντοµολόγου, Τζορτζ Χάντσον. Ο ίδιος παρατήρησε ότι η µεγαλύτερη διάρκεια της μέρας τους μήνες του καλοκαιριού τον βοηθούσε να συλλέξει περισσότερα έντοµα. Έτσι, έκανε τη σχετική πρόταση το 1895.

www.ertnews.gr



Πηγή ert.gr