Καλησπέρα.
Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τον προβληματισμό μου και το δίλημμα στο οποίο βρίσκομαι…

Πριν από τρεις μήνες χώρισα από το αγόρι μου που συγκατοικούσαμε και είχαμε τρία χρόνια σχέση. Ήταν μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου, όμως πολλά πράγματα δεν ήταν αυτά που προσδοκούσα για το μέλλον μου και αποχώρησα από αυτήν τη σχέση μετά από πολλή σκέψη. 

Το καλοκαίρι λοιπόν γνώρισα τυχαία ένα παιδί το οποίο με γοήτευσε πολύ και η σχέση της μιας βραδιάς εξελίχθηκε σε μια όμορφη σχέση πλέον. Αυτός έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά που έψαχνα σε έναν άνδρα και κυρίως που δεν είχε η προηγούμενή μου σχέση. 

Όμως, μου συμβαίνει κάτι τελευταία! Η πολιορκία από τον πρώην μου είναι τόσο έντονη που δεν με αφήνει να “απογαλακτιστώ” και να ζήσω το καινούριο. Συνεχώς με γυρίζει πίσω γιατί καλώς ή κακώς το οικείο είναι αλλιώς.

Ο πρώην μου δείχνει συνεχώς με κάθε τρόπο πως έχει αλλάξει και όλα όσα θέλω πλέον θα μου τα δώσει. Πιστεύετε αλλάζει ο άνθρωπος αν ταρακουνηθεί, όπως λέει αυτός, ή όχι; 

Αυτό είναι το ερώτημά μου, γιατί με βασανίζει η σκέψη, μήπως δώσω μια ευκαιρία ακόμα!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩ!
Αλίκη



Πηγή:tlife.gr